வியாழன், 20 ஜூன், 2019
வியாழன், 16 மே, 2019
ஒரு வீரயுகம் முடிந்தது.
இறுதிக்கட்டம் , ஆயுததளபாடங்கள் முடிகிறது. மகாவீரனின் வாக்கு " நான்கு சயனைட்குப்பி மருந்துகளை ஒன்றாக்கி வாயிற்குள் போட்டு தண்ணீர் குடிப்பது, இருவர் இறந்ததை உறுதிப்படுத்தி முகத்திற்கு சேதம் வராமல் (அடையாளம் காண்பதற்காய்) நெற்றிப்பொட்டில் வெடிவைத்து (இறப்பை மேலும் உறுதிப்படுத்த), மகாவீரன் இறந்ததை உலகம் அறிவதற்காய் உடல்விடப்படவேண்டும் " கட்டளை நிறைவேறியபின் எஞ்சிய வீரர்களின் எதிரி மீதான அகோரத்தாக்குதலுடன் யாவும் முடிந்தது. ஒரு வீரயுகம் முடிந்தது.கனவு கலைந்தது.
ஒரு வீரயுகம் முடிந்தது.
செவ்வாய், 14 மே, 2019
அழிவில் சிரித்த ஈனர்கள்
பத்துவருடங்களுக்கு முன் தமிழர்களின் அழிவைப்பார்த்து சிங்களவர்களும், சிங்களவர்களின் பங்காளியான முஸ்லீம்களும் கொண்டாடினார்கள். அன்று- விடுதலைப்போராட்டத்தை பயங்கரவாதமாய் திரிவுபடுத்தியவர்களுக்கு இன்று உண்மைவடிவ பயங்கரவாதம் காட்சியாயிற்று. ஆனால் அன்றும் இன்றும் என்றும் மாறமுடியாதது அரசபயங்கரவாதம்.முஸ்லீம் மக்களுக்கெதிரான தாக்குதல்கள் ஸ்ரீலங்கா பாதுகாப்பு தரப்பினரின் அனுசரணையுடன் நடப்பது யாவருக்கும் தெரியும். சிறிலங்காவிற்கு எதிரானவர்கள் அரசியல்வாதிகளும் மதவாதிகளும்தான். இலங்கையில் நெடுங்காலமாய் இரு சட்டங்கள் உண்டு. ஒன்று- சிங்களவருக்கும், அரசுக்கு முட்டுக்கொடுப்பவர்களுக்குமானது. அடுத்தது- மற்றையவர்களுக்கானது. இந்த மலின நாட்டில் ஜனநாயகம் இருப்பதான வதந்தியும் காலம்பூராய் வாழ்கிறது.
அழிவில் சிரித்த ஈனர்கள்
ஞாயிறு, 12 மே, 2019
போய்வா உதயகீதா!
மீண்டும் ஒரு இழப்பு , மனது பிசைந்து வலித்து ஓலமிடுகிறது . உதயகீதன், ஒரு முன்னாள் மருத்துவப்போராளி, எங்களால் உருவாக்கப்பட்டவன், கடினகாலங்களில் தோளோடு தோளாய் நின்று சிலுவை சுமந்தவன். கலிகாலத்தில் வழமைபோல் செய்யாத குற்றத்திற்காக அல்லது செய்த புண்ணியத்திற்காய் சகாக்களோடு சிறையிருந்தவன். எமது மக்களின் மீள்குடியேற்றத்தின் முதன்மை பணியான மிதிவெடி அகற்றலில் கள மருத்துவ உதவியாளனாக தொழில் புரிந்தவன். எப்போதும் மக்களுக்காய் வாழ்ந்தவனை, மருத்துவ மனத்தினனை , நோயில் இழந்ததுயர் நெஞ்சை இடிக்கிறது. போய்வா உதயகீதா, அங்கும் உன் உயிர்ச்சகோதரர்கள் இருக்கிறார்கள். மீண்டும் சந்திப்போம்.
போய்வா உதயகீதா!
வியாழன், 7 மார்ச், 2019
அப்பா
அப்பா குறைந்தளவுதான் கதைக்கிறார். ஆனாலும் அப்பாவின் ஒற்றைச்சொல்கூட மனதுக்கு மிகவும் ஆறுதலாக இருக்கிறது. பதினைந்துவருடங்களாக அப்பாவையோ அம்மாவையோ நேரில்பார்க்கமுடியவில்லை. முதுமையில் தனிமை எவ்வளவு கொடியது. அம்மா தன் இயலாமையிலும் அப்பாவை நன்கு கவனிக்கிறார். அப்பா அம்மா என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். அப்பா 58 வருடங்கள் மருத்துவராய் கடமை செய்தார் (1958 -2015). அதில் 26 வருடங்களுக்கு மேல் வன்னியில் போர்ச்சூழலில் மருத்துவராய் கடமை செய்தார். தன் வாழ்நாளில் அவர் செய்த நன்மைகளுக்காக நிச்சயமாக திருப்தியான மனநிலையில் இருப்பார். ஆனாலும் தமிழர்களின் எதிர்காலம் பற்றிய கவலையில் உறைந்திருப்பார். இப்போதெல்லாம் அப்பா அம்மாவைப்பற்றிய கவலைகளுடன் என் தனிமை கழிந்துவிடுகிறது.
அப்பா
ஐ நாவின் கால அவகாசம்
நீளுகிறது
ஐ நாவின் கால அவகாசம்
காணாமல் போனவரின் உறவுகளின்
ஆயுளை
காலன் தினமும் களவாடுகிறான்
நீளுகிறது
ஐ நாவின் கால அவகாசம்
எந்தக்கவலையுமில்லாமல்
ஐ நாவின் கால அவகாசம்
காணாமல் போனவரின் உறவுகளின்
ஆயுளை
காலன் தினமும் களவாடுகிறான்
நீளுகிறது
ஐ நாவின் கால அவகாசம்
எந்தக்கவலையுமில்லாமல்
ஐ நாவின் கால அவகாசம்
புதன், 11 ஜூலை, 2018
திரும்பிப்பார்க்கிறேன் -51
இப்போது என் அம்மாவிற்கு கண்பார்வை மிகவும் குறைந்துவிட்டது. கண் மருத்துவர்களும் ஒன்றும் செய்யமுடியாது என்று சொல்லிவிட்டார்கள். எமது சிறுவயது படங்களை எல்லாம் அம்மாதான் எடுத்திருந்தார். யாவும் கறுப்பு வெள்ளை படங்கள். அம்மா ஒரு சிறந்த புகைப்படக்கலைஞர். நான் அறிந்த முதலாவது புகைப்படக்கலைஞரும் என் அம்மாதான். எனது பள்ளிக்காலங்களில் அம்மாவின் வரையும் திறனைக்கண்டு வியந்திருக்கிறேன். அம்மா ஒரு குடும்பப்பெண்ணாகவே வாழ்ந்ததால் ஒரு நல்ல கலைஞர் உலகிற்கு தெரியாமல் போய்விட்டார். அம்மாக்கள் எப்போதும் தங்களது குடும்பத்திற்காகவே வாழ்ந்துமுடித்துவிடுகிறார்கள்.
திரும்பிப்பார்க்கிறேன் -51
இதற்கு குழுசேர்:
இடுகைகள் (Atom)
